Dom pełen patriotyzmu w Kudypach

Jest w Kudypach nieopodal Olsztyna dom, stojący otworem dla wszystkich. Serdeczni gospodarze zawsze mile gości przyjmują. Jest Księga – Kronika, gdzie wpisów gości jest 1500. Dom to dawna leśniczówka, a nazywa się „Hubertówka”. Gospodarzą w nim Państwo Kostkowie, herbu Dąbrowa. Tak, od tego Kostki co świętym jest i jego wspomnienie właśnie dwa dni temu obchodziliśmy. Dom, w którym aż „kipi” od tradycji, obyczajów, religijności i patriotyzmu. Samo hasło wyhaftowane na własnym sztandarze mówi za wszystko: „Patria – Familia – Ecclesia”.

Z całą odpowiedzialnością Państwa Kostków można nazwać Warmiakami … przez zasiedzenie. Mieszkają tutaj już 52 lata i nie tylko przejęli kulturę i obyczaje Warmii, i kultywują je, ale i propagują. Żadna uroczystość, czy to kościelna, czy państwowa nie może się odbyć bez Państwa Kostków w warmińskich strojach ludowych. Dzięki Państwu Kostkom te tradycje trwają i są przekazywane w młode pokolenie. W tych wszystkich działaniach, z racji pedagogicznego przygotowania, rzecz jasna, prym wiedzie Pani Rita.

2110 -1

Pani Rita pochodzi z Rumii. W wyniku „zawieruchy wojennej” jej rodzina znalazła się w Miłobądzu koło Tczewa. Tam poznała (po sąsiedzku) Pana Leonarda, pokochała i wyszła za niego za mąż. Pan Leonard po skończeniu studiów w Wyższej Szkole Rolniczej w Poznaniu, zgodnie z zawołaniem herbowym „Dąbrowa” na kierunku „Leśnictwo”, z nakazu pracy został skierowany do Nadleśnictwa Kudypy, gdzie po pewnym czasie został nadleśniczym. Pani Rita, z wykształcenia nauczycielka, pracowała w Łupstychu i Gronitach. Po ukończeniu studiów magisterskich w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Olsztynie podjęła pracę w Zespole Szkół nr 12: Szkoła Podstawowa, Zasadnicza Szkoła Rolnicza, Zasadnicza Szkoła Ogrodnicza, Technikum Rolnicze przy ulicy Jagiellończyka 32. Uczyło się w nim 950 dzieci i wiązało się to z kłopotami lokalowymi, a to z kolei odbijało się na poziomie nauczania. Rozwiązanie tego problemu było zresztą jednym z postulatów strajkowych 1980 roku.

2110 -5

W działalność Ruchu Społecznego Pani Rita włączyła się od początku „Solidarności”. Zwołała zebranie nauczycieli w celu włączenia się do ruchu „Solidarność”. Została przewodniczącą „S” w szkole. Była delegatem do Międzyzakładowego Komitetu Założycielskiego w Gdańsku. Oprócz organizowania akcji strajkowych, kolportowania pism i ulotek organizowała również rozdzielnictwo pomocy z zagranicy. Po ogłoszeniu stanu wojennego była represjonowana. Przed Bożym narodzeniem 1981 roku – zima, śnieg, mróz – przyszedł pieszo do Kudyp „pracownik” szkoły i zabrał pieczątkę „Solidarności”. „Kroniki, którą prowadzę od 01.09.1980 roku, nie dałam” – mówi Pani Rita. Straciła pracę za to, że uczniom II klasy szkoły podstawowej poglądowo objaśniała … jednostkę czasu – minutę. Aby uzmysłowić dzieciom wymiar takiego czasu poprosiła uczniów aby powstali i przez minutę ciszy uczcili pamięć dziewięciu górników z kopalni „Wujek”. Znaleźli się „życzliwi”, którzy o tym donieśli „komu trzeba” i zabrano Panią ze środka lekcji. 04.01.1982 r. została zwolniona z pracy. Zaczęły się nocne „wizyty” i nękające przesłuchania przez SB. Została założona sprawa pod kryptonimem „Kotka”, nr 12 712, w której Pani Ricie zarzucono: „wykorzystanie organizacji społecznych, politycznych, instytucji, związków i stowarzyszeń do prowadzenia negatywnej[!?] działalności politycznej”. Sprawę zakończono 27.07.1983 r. z powodu „zaniechania [przez nią – A.G.] wrogiej działalności”. „Działalności” jednak nie zakończyła, chociaż była to działalność podziemna. Były zebrania, uroczystości patriotyczne, prelekcje w kościołach i Instytucie Kultury Chrześcijańskiej, msze święte za Ojczyznę, prowadzone przez Ks. Jerzego Popiełuszkę.

2110 -3

Po odzyskaniu przez Polskę wolności, Pani Rita kontynuuje szeroko pojętą działalność społeczną. W latach 1995 -2001 była Prezesem Stowarzyszenia Rodzin Wielodzietnych – Państwo Kostkowie wychowali siedmioro dzieci. Była przewodniczącą „Koła Grodzkiego NSZZ Solidarność” przy „Zarządzie Regionu Warmińsko-Mazurskiego NSZZ Solidarność” w 1995 r., którego członkiem jest do dzisiaj. Pisała do czasopism: „Posłaniec warmiński”, „List”. Jest autorką wielu wierszy. Jest zapraszana do prowadzenia wykładów o Rodzinie, również przez bp. prof. dr hab. Juliana Wojtkowskiego. Jest zapraszana do „Radia i TVP Olsztyn”; również do „Radia Maryja” i „TV Trwam”. Jest laureatką licznych nagród, w tym medalu „Pro Ecclesia et Pontifice” („Dla Kościoła i Papieża”) nadanego przez Jana Pawła II. Za swoją działalność dostała podziękowanie od MEN, H. Samsonowicza za: „ … wytrwałość i ofiarność we wspólnej pracy, którą rozpoczęliśmy w Sierpniu 1980 roku”.

2110 -2

Od 1991r. (wizyty Jana Pawła II w Olsztynie, kiedy mówił o „inicjatywach popierania autentycznej kultury”), Pani Rita wspólnie z mężem prowadzi „Ognisko Kultury Rodzinnej” im. Św. Huberta, zwane „Hubertówką” właśnie. Odbyło się już około 1500 (wg. wpisów do „Kroniki”) spotkań kulturotwórczych. Organizuje inscenizacje historyczne, obrzędy i obyczaje (np. owocobranie – praca z instruktorem na tradycyjnym sprzęcie gospodarskim), oczywiście w scenografii (rekwizyty, stroje, bogato wyszywane czepce) własnego projektu i wykonania. W domu z tradycyjnymi sprzętami i meblami znalazła się też ekspozycja zwierząt leśnych. Rozmaite i rozliczne drzewa i rośliny można poznawać w nieodległym „Leśnym Arboretum”, powstałym z inicjatywy Pana Leonarda.

2110 -4

Dzieci nie zapomniały swojej Pani. Często przychodziły, nawet z rodzicami, z bukietami kwiatów. Odwiedzali ją również rodzice Marcina Antonowicza, zakatowanego przez milicję studenta z Olsztyna. W czerwcu i we wrześniu tego roku właśnie nastąpiła kontynuacja tamtej „przerwanej” lekcji. Na spotkanie w dawnej szkole i w ławkach w tej samej klasie stawili się prawie wszyscy uczniowie Pani Rity z tamtego okresu. Uczniowie po latach zwierzyli się jej, że myśleli w tamtym czasie, że „Pani zaginęła”.

W tym co Pani Rita robi jest głęboki sens. „Przerwana” lekcja ciągle trwa! Gdy mamy tak wychowaną młodzież – dzisiaj już czterdziestolatkowie – to „Duch Polski” w Narodzie nie zaginie. I o swoją przyszłość możemy być spokojni.

Antoni Górski

Komentuj "Dom pełen patriotyzmu w Kudypach"

Skomentuj tekst

Adres e-mail nie będzie opublikowany (pozostaje do wiadomości serwisu)


*


Zabezpieczenie antyspamowe:

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.

Powrót na górę strony
%d bloggers like this: